inanimatus
ĭn-ănĭmātus, a, um, adj.,
- lifeless, inanimate (late Lat.), Boëth. Arist. Anal. Prior. 1, 4, p. 471 sq. (but not in Cicero; v. Madv. ad Cic. Fin. p. 534 sq.).
in-animātus, a, um, unbelebt, leblos, Hieron. in Daniel ad 3, 1. Boëth. Aristot. analyt. prior. 1, 4. p. 471 sq. – ➳ Bei Cicero u. Seneka haben die besten Hdschrn. überall inanimus, s. Madvig Cic. de fin. 4, 36.
eis [(sc. idolis ] ~am membrorum similitudinem contulisti
quod ~a sit [extima sphera ]
cum dicitur ‘benedicite Domino omnia opera Domini’ ‥ nequaquam res brute et ~e ad benedicendum invitantur
cum speculum sit oculus ~us
[Boethius ] removet ‥ nomen persone ab esse accidentis; ab esse substancie incorporee partis, ut anime; ab esse ~i, insensibilis, irracionalis
ostendit propositum de omnibus corporibus mixtis, tam ~is quam animatis
quod ‥ teneret ‥ esse ‥ corpus Christi ‥ rem ~am
utrum ‥ opinio in ~o fundari possit
~a ‥, ut lapides et metalla aliaque, que intra terram continentur nec crescunt, ut vivum argentum, sulphur et cetera
vegetari ‥ ~um possibile non est
sumitur prosopopeia quando ~um alloquitur animatum
in lapidibus et hujusmodi ~is
alique forme ‥ perfecciores non sunt active, sicut mixtorum, sicut lapidis et aliorum ~orum
divinis scripturis contrarium est, quod Prometheum homines ex luto finxisse ~os fingunt(
humana ‥ caro dum animatur dici solet homo, qui et de ~o per animationem fit homo et id permanet dum menti coheret, inanimatione futurus tandem redeunte mortuus
[Thales ] primus de natura disputavit et ~is animas tradidit, coniciens ex lapide magnete et electro
quando mulieres sunt insensate, tunc viri sunt effeminati, imo ~i ‥ ‘mulier autem preciosam animam viri rapit’ [] Prov. vi 26
~i sunt pygmei
dum vixit ‥ securus amabas, nunc, cum ~um jacet [sc. corpus humanum ], formidas
parvulus in utero ante animam ~us nunquam transit in hominem, sed in hominis partem
ut caleat quod tepidum, resumat ad vitam quod putabatur ~um
ĭnănĭmātus, a, um, inanimé : Boet. Anal. pr. 1, 4, p. 471.