incautela
incautēla, ae, f. [incautus],
- want of foresight, incautiousness (late Lat.): per incautelam deperire, Salvian. Gub. D. 6 med.
in-cautēla, ae, f., die Unvorsichtigkeit, Salv. de gub. dei 6, 10 u.a. Eccl.
incautēla, æ, f. , imprudence : Salv. Gub. 6, 10.
Incautus. Salvianus lib. 6. de Gubernat. :
Unus Incautior perit, ne multi per Incautelam postea deperirent.
Princeps autem ne per dictum locum angustum Incaute transiret, et posset sibi forsan ex Incautela evenire periculum, etc.Vide Acta SS. Maii tom. 7. pag. 161.