incautus
incautus, incautious, improvident, inconsiderate, heedless, reckless
- Act., incautious, heedless, improvident, inconsiderate (class.; syn. improvidus): ut in ipsum incautum atque etiam imparatum incideret, Caes. B. G. 6, 30, 2; Cic. Rosc. Am. 7, 20: Trebonius oppressus est ab hoste incautus, id. Phil. 11, 2, 5; id. Planc. 22, 53; id. N. D. 2, 1, 1: minime incautus patronus, id. Brut. 70, 246: ab secundis rebus incauti, Liv. 5, 44, 6: ad credendum pavor, id. 9, 12, 8. — Comp.: incautior fuissem, nisi, etc., Cic. Fam. 9, 24, 1: juventa, Liv. 30, 13, 14. — Sup.: incautissimus quia credulus, Sid. Ep. 8, 11. —
- β With ab, or the gen.: a fraude, Liv. 40, 5, 5: futuri, Hor. S. 1, 1, 35: sui, Stat. Th. 6, 766. —
- II Pass., not guarded against or that cannot be guarded against, unforeseen, unexpected, uncertain, dangerous (not in ante-Aug. prose): scelus, Lucr. 6, 390; cf.: sic est incautum quidquid habetur amor, Prop. 2, 4, 14 (v. 24 M.): quod neglexeris incautum at que apertum habes, Liv. 25, 38, 14: iter hostibus, Tac. A. 1, 50: sub ictu, Sil. 2, 99: tenebrae, Luc. 5, 500.— Hence, adv.: in-cautē, incautiously, inconsiderately: adhuc stulte omnia et incaute, Cic. Att. 7, 10: atque inconsulte pugnare. Liv. 7, 15, 9.— Comp.: quod paulo incautius custodias in muro dispositas videbat, Caes. B. G. 7, 27, 1: sequi, id. B. C. 3, 24, 2: subit murum, Liv. 21, 7, 10: potes apparatius cenare apud multos: nusquam hilarius, simplicius, incautius, more at ease, Plin. Ep. 1, 15, 4.— Sup.: ut se ipsos incautissime proderent, Aug. de Mor. Manich. fin.
~os quosque sine lorica fidei
qui levitati lasciviae ac superbiae mentem ~us subicit
[asinus ] ~iorem nactus custodiam, abrupto loro effugiens, in proximum lacum se projecit
subintroductus aliquis astu diaboli aperte abduxit et perdidit ~am
- 1. (a) onvoorzichtig, niet bedachtzaam, achteloos, zorgeloos [a fraude niet op zijn hoede voor]; (b) onbekommerd (om: gen.) [futuri];
- 2. (a) onbeschermd, onbewaakt, niet veilig; ➤ repente -os agros invasit (Sall.); (b) (poët.) onvoorzien, onvermoed [scelus].
- with comp, incautious, improvident, inconsiderate, heedless, reckless: homo: in ipsum incautum incidere, Cs.: ab secundis rebus incauti, L.: ad credendum pavor, L.: studio eundi, O.: morte sodalis, made reckless, V.: Sychaeum Clam ferro incautum superat, while off his guard, V.: a fraude, unsuspicious of, L.: futuri, H.: incautior fuissem, nisi, etc.: iuventā incautior, L.— Unforeseen, unexpected: iter hostibus, Ta.: alqd incautum atque apertum habere, treat without caution or reserve, L.: Sic est incautum, quidquid habetur amor, i. e. not to be guarded against, Pr.
-
…defringe ex arbore plantas tantus amor terrae neu ferro laede retunso semina, neve oleae silvestris insere truncos nam saepe incautis pastoribus excidit ignis, qui furtim pingui primum sub cortice tectus robora conprendit frondesque elapsus in altas ingentem caelo sonitum…
Vergil, Georgics
-
…nostris magistratibus defendamur. nam ea veterum tribunorum pl. rogatio tria capita habuit ; unum de reditu meo scriptum incaute ; nihil enim restituitur praeter civitatem et ordinem, quod mihi pro meo casu satis est ; sed quae cavenda…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…suorum invocat fidem atque auxilium, ne sua vulnera per fidem imposita paterentur impunita, conversoque equo se a ceteris incautius permittit in praefectum. Faciunt hoc idem omnes eius equites paucosque nostros convertunt atque insequuntur. Commius incensum calcaribus equum…
Julius Caesar, Gallic War
-
…rebus tum in re militari potest fortuna. Nam ; sicut ; magno accidit casu ut in ipsum incautum etiam atque imparatum incideret, priusque eius adventus ab omnibus videretur, quam fama ac nuntius adferretur sic magnae fuit…
Julius Caesar, Gallic War
-
…quam ob rem in dissentiente populo noli putare nullos fuisse quorum animos tuus ille fortis animus offenderet ; qui te incautum fortasse nunc tuo loco demovere potuerunt, providentem autem et praecaventem numquam certe movebunt. an te illa argumenta duxerunt…
Cicero, pro Plancio
-
…in inbecillitate est et gratia et caritas. LIBER SECUNDUS Quae cum Cotta dixisset, tum Velleius Ne ego inquit incautus, qui cum Academico et eodem rhetore congredi conatus sim. nam neque indisertum Academicum pertimuissem nec sine ista philosophia…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…erimus una ; sin cedet, consili res est. adhuc certe, nisi ego insanio, stulte omnia et incaute. tu, quaeso, crebro ad me scribe vel quod in buccam venerit. Scr. in Campania inter…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…longior opinio mortis Sesti fuisset, Gracchum illum suum transferendi in nos criminis causa occidere cogitarint. sensit rusticulus non incautus neque enim homines nequam tacere potuerunt suum sanguinem quaeri ad restinguendam invidiam facinoris Clodiani ; mulioniam paenulam arripuit, cum…
Cicero, pro Sestio
-
…operibus quae facere instituerat, magno coorto imbre non inutilem hanc ad capiendum consilium tempestatem arbitratus est, quod paulo incautius custodias in muro dispositas videbat, suosque languidius in opere versari iussit et quid fieri vellet ostendit. Legionibusque intra…
Julius Caesar, Gallic War
-
…pater huiusce Sex. Roscius, homo tam splendidus et gratiosus, nullo negotio sit occisus, perfacile hunc hominem incautum et rusticum et Romae ignotum de medio tolli posse ; ad eam rem operam suam pollicentur. ne diutius teneam…
Cicero, pro S. Roscio Amerino