incavillatio
incăvillātĭo per despectum irrisio, Paul. ex Fest. p. 107, 15 Müll.
incavillātio, ōnis, f. (incavillor), die höhnische Verspottung, Paul. ex Fest. 107, 15 u. Gloss. V, 210, 6.
incăvillātĭō, ōnis, f. , action de se moquer, raillerie : P. Fest. 107, 15.
Festus.