incitus
incitus, in rapid motion, rapid, swift
incitus , a, um: (adj.), rapid, swift, 12.534.
in -cĭtus, a, um, adj.,
- set in rapid motion, rapid, swift, violent (poet.): venti vis, Lucr. 1, 271: inciti atque alacres Delphini, Cic. poët. N. D. 2, 35, 89: hasta, Verg. A. 12, 492: silex, Sil. 1, 491: longis Porticibus conjux fugit, Val. Fl. 1, 728.
incĭtus, a, um, adj. [2. in-citus, unmoved; hence], of a chessman that cannot be moved,
- immovable: (calculi) qui moveri omnino non possunt, incitos dicunt. Unde et egentes homines inciti vocantur, quibus spes ultra procedendi nulla restat, Isid. Orig. 18, 67.—As substt.
- 1 incĭtae, ārum (sc. calces), f., and
- 2 incĭta, ōrum, n. Used only in the ante- and post-class. authors in the transf. phrase, ad incita or ad incitas aliquem redigere, deducere, redire, etc., to bring to a stand-still, reduce to extremity: Sy. Profecto ad incitas lenonem rediget, si eas abduxerit. Mi. Quin prius disperibit faxo, quam unam calcem civerit, Plaut. Poen. 4, 2, 85 (907): ut ad incitast redactus, id. Trin. 2, 4, 136 (537) Brix: vilicum corrupit, ad incita redegit, Lucil. ap. Non. 123, 27: illud ad incita cum redit atque internecionem, id. ib. 25: Epirotae ad incitas intolerandi tributi mole depressi, Mamert. Grat. Act. ad Jul. 9.
incĭtus, ūs, m. [in-cieo],
- quick motion: adsiduo mundi incitu, Plin. 2, 45, 45, § 116.
1. in-citus, a, um (in u. cieo), unbewegt, unbeweglich, v. Stein (calx) im Spielbrett, den man nicht mehr ziehen kann, matt, dann übtr., von dem, der in der äußersten Not lebt, s. Isid. orig. 18, 67; dah. sprichw., alqm ad incitas (sc. calces) redigere od. ad incitas redigi, schachmatt machen od. werden = jmd. in die größte Verlegenheit, -Not, aufs Äußerste bringen od. geraten, Plaut. Poen. 907; trin. 537: so ad incitas deprimi intolerandi tributi mole, Mamert. grat. act. 9, 1: u. so auch ad incita adigere, Lucil. 513: u. ad incita redire, aufs Äußerste kommen, Lucil. 101: u. ellipt., ad incitas, Charis. 93, 27.
2. in-citus, a, um (in u. cieo), in rasche Bewegung gesetzt, stark bewegt, schnell, Lucr., Verg. u.a.
3. in-citus, Abl. ū, m. (in u. cieo), die rasche Bewegung, assiduo mundi incitu, Plin. 2, 116.
1 incĭtus, (13) a, um (in, cieo), qui a un mouvement rapide : venti vis incita Lucr. 1, 271, la force déchaînée du vent ; incita hasta Virg. En. 12, 492, la flèche au vol rapide ; inciti atque alacres Acc. d. Cic. Nat. 2, 89, (les dauphins) agiles et vifs.
2 incĭtus, (14) a, um (in priv.), quʼon ne peut remuer : Isid. Orig. 18, 67 ; v. incita, incitæ.
3 incĭtŭs, abl. ū, m. (in, cieo), impulsion rapide : Plin. 2, 116.
- 1. snel, in snelle beweging gebracht [delphini; hasta];
- 2. opgewonden, geprikkeld.
incitus , a, um. part. p. v. cieo.
催之。速。不能動。Ad incitas vel incita redigi 到窄仄之步。
Suggest a Translation
See an image
催之。速。不能動。Ad incitas vel incita redigi 到窄仄之步。
Suggest a Translation
See an image
in-citus
adj.
- P. of * in-cieo, in rapid motion, rapid, swift: Delphini: hasta, V.