About Report a problem

Menu

inclamitare

inclamitare [CL = to revile, abuse] 1 a to call, call out to (person or animal). b to call for (something). c to name, speak of. a cervum ‥ jocundo nomine ~abat; ille ad notam vocem exilire ‥ Gosc. Edith (II) 67; infans ‥ quasi amens huc et illuc matrem ~ans rotabatur Ib. 277; periculum imminens ‥ unde martyrem supplices ~are, donaria polliceri W. Cant. Mir. Thom. VI 77; rex Anglie in arto positus comitem Glovernie ‥ ~at ejusque se tutele ‥ committit Chr. Battle (1258–65) 377.  b querula voce notum ~at sui Augustini patrocinium Gosc. Transl. Mild. 11; reatum suum cum lachrymis confitentur, et sancti Aldelmi suffragium ~ant (Aldh.) NLA I 39.  c Gildas EB 4 (v. exitiabilis). 2 a to call out (words or speech; in quots., w. dir. speech or acc. & inf.). b (w. dat. of person) to utter (word, threat) against. a ~ans daemones esse et non homines Asser Alf. 97; accedat etiam hic puer ocius / “a” ter inclamitans et loqui nescius Walt. Wimb. Carm. 151; s1100 sepius ~avit, “sancta Maria, sancta Maria” Higd. VII 11 p. 410.  b libet quid quantumque his ‥ lascivientibus ‥ satellitum Faraonis ‥ eorumque similibus quinque equis minarum prophetica ~ent strictim edicere oracula [MS A: libet ‥ edicere quid quantumque minarum ~ent ‥ oracula ‥ regibus] Gildas EB 37. 3 (intr.) to call out, cry aloud. inclamitans lacrimis obsecro munera Christi Mir. Nin. 365; mater inclamitat fletu, suspirio Walt. Wimb. Carm. 281.

Saved

Recent