incitatrix

incĭtātrix, īcis, f. [incitator],

• she that incites or instigates (eccl. Lat.): ad vitia, Arn. 2, 64: libidinum (opulentia), Lact. Ira D. 23: licentiae, Nazar. Pan. ad Const. 34.

incitātrīx, trīcis, f. (Femin. zu incitator), die Anreizerin, mit obj. Genet., libidinum, Lact. de ira dei 23, 22: licentiae, Nazar. pan. 34, 1: mit ad u. Akk., ad vitia, Arnob. 2, 30.

incitatrix [LL] , one who incites (f.). cum communio ‥ continuarum ‥ sit ~ix invidiarum E. Thrip. SS XI 11.

incĭtātrīx, īcis, f. (incitator), celle qui excite : Arn. 2, 30.