incitabilis
incĭtābĭlis παροξυντικός, Gloss. Philox.
incitābilis, e (incito) = παροξυντικός, ermunternd, Gloss. II, 399, 11.
incĭtābĭlĭs, e (in, citare), qui ne peut être excité : Gloss.
Gloss. Philox.