inclavare

inclavare [ML] 1 to nail on, fix with nails. 1196 ~entur in eis [sc. mensuris] claves, ne per dolum possint falsari (Ass. de mensuris) R. Howd. IV 33; 1245 candelabra ‥ argentea ‥ cum pedibus planis cupro pedibus ~ato ad efforciandum Invent. S. Paul. 468; ~avit in eo [sc. feretro] G. decanus anulum aureum Ib. 469; 1274 hoc anno ‥ confracte sunt ‥ omnes mensure per quas bladum solebat vendi in civitate et nova [sic] sunt confecta majoris quantitatis, quarum quelibet in superiori parte ligata est uno circulo ferreo, ~ato clavis ferreis, ne possit aliquando falsari Leg. Ant. Lond. 167. 2 to accloy, drive nail into horse’s foot when shoeing; hence, to lame. V. et. inclaudare, incloare. caveat [marscallus equorum] ne equi predicti per se vel per vallectum suum ~entur, et precipue equi de stabulo abbatis, quos propriis manibus tenetur semper ferrare, sicut statum suum retinere desiderat Cust. Cant. 57; acloyn, acclaudicare, ‥ acclavare, ‥ ~are PP. 3 (p. ppl. ~atus) studded with nails. 1349 unum doublettum de zatayn cum manicis ~atis de clavis adaur’ (KR Ac 391/15) Arch. XXXI 49.