incontemplabilis
incontemplābĭlis, e, adj. [2. in-contemplor],
- that cannot be looked upon or contemplated (eccl. Lat.): claritas, Tert. Res. Carn. 55: facies, id. adv. Marc. 5, 11.
in-contemplābilis, e, nicht betrachtbar, nicht beschaulich, Eccl.
incomprehensibilia et ~ia [ἀθεώρητα ] sensibilibus sunt intelligibilia
[Dionysius ] dicit quod incorporalia non solum sunt non comprehensibilia per corpora et sensibilia, sed etiam ~ia, id est non cognoscibilia
incontemplābĭlĭs, e, quʼon ne peut contempler : Tert. Marc. 5, 11.