inconsummatio
inconsummātĭo, ōnis, f. [2. in-consummo],
- incompleteness, imperfection: generationis, Tert. adv. Val. 10.
in-cōnsummātio, ōnis, f., die Unvollkommenheit, Tert. adv. Val. 10. Itala sap. 3, 16.
mors quedam ‥ et defectio et imperfectio et ~o
incōnsummātĭō, ōnis, f. , imperfection : Tert. Val. 10.