incontaminabilis
incontāmĭnābĭlis, e, adj. [2. in-contamino],
- that cannot be defiled (eccl. Lat.): Deus, Tert. adv. Marc. 4, 14; Aug. Conf. 7, 3.— Adv.: incontāmĭnābĭlĭter, without defilement, Aug. de Gen. ad Litt. c. ult.
in-contāminābilis, e, unbefleckbar (Ggstz. contaminabilis), Eccl. – Adv. incontāminābiliter, Eccl.
immaculata et ~is ejus [sc. Christi ] incarnatio
aurum imputribile, largum ad dilatationem, ‥ ~e utpote quod nullam admittit rubiginem
vestimenta ‥ que ‥ carnem sacrosanctam ‥ sine peccati crimine solita fuerant ~em operire
incontāmĭnābĭlĭs, e, qui ne peut être souillé : Tert. Marc. 4, 14 ; Aug. Conf. 7, 3.