incontemptibilis
incontemptĭbĭlis, e, adj. [2. in-contemno],
- not contemptible, not to be despised (eccl. Lat.): Deus, Tert. Apol. 45.
in-contemptibilis, e, unverächtlich, Eccl.
incontemptĭbĭlĭs, e, qui nʼest pas méprisable : Tert. Apol. 45.
Tertull. Apolog. 45.
Incontemptibilisdispector Deus, ubi alii leg.
intemptibiliseodem sensu.