incredibilitas
incrēdĭbĭlĭtas, ātis, f. [incredibilis] (post-class.).
- Incredibility, Dig. 48, 5, 29 init.—
- II Incredulity: humana, App. Trim. p. 93, 12.
incrēdibilitās, ātis, f. (incredibilis), I) die Unglaublichkeit einer Sache, Ulp. dig. 48, 5, 29 pr. – II) = ἀπιστία (Gloss.), die Ungläubigkeit, der Unglaube, Ps. Apul. Ascl. 27.
de maximis quasi pauca ‥ adjudicamus ponere, quatinus his animus fidem adhibeat, ne dum maxima veluti nulla colligit ~ate torpescat ac desidia pariter et tedio deficiat
incrēdĭbĭlĭtās, ātis, f. , incrédulité : Ps. Apul. Ascl. 27 || incrédibilité : Dig. 48, 5, 29.