incredibiliter
incredibiliter, incredibly, extraordinarily
incrēdĭbĭlĭter, adv., v. incredibilis fin.
incrēdibiliter, Adv. (incredibilis), unglaublich, außerordentlich, delectari, Cic.: pertimescere, Cic. – Compar., alqd utilius quam incredibilius putare credendum, Augustin. epist. 1, 3.
[rex ] ~iter humiliatus et devotus mox ‥ se exinanivit, et potestas tanta pauperrimi servi mox formam induit
incrēdĭbĭlĭtĕr, (13) dʼune manière incroyable, étonnamment : Cic. Leg. 2, 33 ; CM 51 ; Att. 8, 7, 1.
incrēdibiliter
adv.
- incredibilis, incredibly, extraordinarily: delector: pertimuit.