indipisco
indĭpisco, ĕre, v. indipiscor fin.
indipīsco, ere = indipiscor, Plaut. asin. 279 u. aul. 775. Vgl. Gloss. II, 312, 32; III, 451, 47.
indĭpīscō, (15) ĕre, c. indipiscor : Pl. As. 279 ; Aul. 768.
Plaut. Asin. 2. 2. 13. Nunquam ædepol quadrigis albis indipiscet postea.
Id. Aul. 4. 10. 45.