About
Menu

indolescere

indolescere [CL], indolēre [ML] , to be distressed, grieve (over): a (in glosses and definitions, also absol.); b (w. abl. or abl. absol. expr. cause); c (w. dir. obj.); d (w. ace. & inf., also ellipt.); e (w. quod); f (w. de). a ~uit, multum doluit GlC I 359; ~uit, gehrew GlM 28. 3; ~uit, he besar[gode] Ib. 30.25; episcopus ‥ graviter ~uit Abbo Edm. 15; ~escere: †dolore [MS: dolere. indolescendus:] tristis, vultuosus, sublestus Osb. Glouc. Deriv. 291; ejus filie ‥ ibi ~uerunt ita quod ‥ in populos ‥ mutate sunt Natura Deorum 25.  b ~uit animosa fides abbatis tante dignitatis injuria Gosc. Transl. Mild. 7 p. 165 (cf. (v. c infra)); ~uisse Godefridum viso W. Malm. GR IV 373 P. 433; comperta ‥ filiarum orbitate pater ‥ nimis ~uit Ord. Vit. XII 10 p. 337.  c ~uit abbas destitute virginis injuriam Gosc. Transl. Mild. cap. 7 p. 154 (cf. (v. b supra)); 1523 vestrae sanctitatis predecessoris obitum ‥ summopere ‥ ~ere Mon. Hib. & Scot. 538a.  d a984 vitiis copiose surgentibus Creator se hominem fecisse ~uit (Æthelwold Ch.) Conc. Syn. 123; Adeluuoldus ~uit quidem se indignum tanto beneficio Gosc. Edith 75; apostolicas literas se sprevisse sero ~uit W. Malm. GP III 107 p. 240; G. Steph. 25 (v. gubernaculum 2b).  e indoluit sanctus domini, precepta quod audent / presulis egregii contempnere Wulf. Swith. I 1336.  f de cujus obitu vir Dei plurimum ~uit R. Cold. Godr. 134 p. 143; ~eo quoque de principibus et prelatis qui ‥ in rebus nugatoriis dies suos consumunt R. Niger Mil. IV 44.

Saved

Recent