indomabilis
in-dŏmābĭlis, e, adj. [2. in-domo],
- that cannot be broken in or tamed, untamable, Plaut. Cas. 4, 3, 12 (809): tauri, Mythogr. Lat. 2, 136: cervix, Cassiod. Var. 10, 29.
in-domābilis, e, unbezähmbar, Plaut. Cas. 811: tauri, Mythogr. Lat. 2, 136: mors, Augustin. serm. 37, 2 Mai: indomabili corde sunt, Vulg. Ezech. 2, 4.
homines ~es
qui delicate a pueritia nutrit corpus suum, quod animo debuerat subjugare, is ‥ lascivum hoc et ~e sentiet
contumacem
gentes diu feras et ~is animi
~is,untamcul
populi ferro ~es
“adolescens” inquit “iste, nisi freno vestro cohiberetur, nimis effrenis et ~is ‥ foret”
Wallenses ‥ cum omni festinatione, quasi furiosi et ~es, convenerunt
[monachus superbus ] sicut bos cornupeta domi recludendus, ne de leunculo leo evadat ~is, ‥ debite castigetur
concupiscentie ~is estibus perurgeri
ad ‥ explicandum doctrine rebellionem indomitam et ~em
contra ~em [] prelationis usurpate malignitatem ed. : indomitabilem
mors indomabilis calcat egregios / reges et consules atque patricios
indŏmābĭlis, (16) e, indomptable : Pl. Cas. 811.