indonatus
in-dōnātus, a, um, adj.,
- without a present (late Lat.), Lampr. Heliog. 28, 6.
in-dōnātus, a, um (in u. dono), unbeschenkt, Lampr. Heliog. 28, 6.
sinon exposueris, indonatus abibis
quia et me et te tanto monstro liberasti, ~um abire haud conveniens est
non sum passus [monachos ] sine aliquot libellulis meis ~os abire
archipraesul [(Dunstanus ] ‥ proposuit ‥ coenobialia redintegrare loca ‥ et donata et hactenus ~a proprio locupletare suppellectili
indōnātus, a, um (in, dono), à qui lʼon nʼa rien donné : Lampr. Hel. 28, 6.