indormitabilis
indormītābĭlis, e, qui ne peut sʼendormir : Dion. Exig. Creat. 12.
Gravius exilium temporale esse crediderunt, quam perpetuam pœnam secundum Esaiam : Indormitabilis vermis, et ignis inextinguibilis.
Non ita placuit illi indormitabili oculo, qui custodit Israel suum.