indoloria
in-dŏlōrĭa, ae, f. [2. in-dolor], i. q. indolentia (late Lat.; cf. Madv. ad Cic. Fin. 2, 4, 11),
- absence of pain, Sid. Ep. 14.
indŏlōria, v. indolorius.
2. indolōria, n. pl. (in u. dolor) = anodyna, schmerzlos machende-, schmerzstillende Heilmittel, Cael. Aur. de morb. chron. 2, 4, 79; vgl. Gloss. ›indoloria, ἀνάλγητα‹.
indŏlōrĭa, æ, f. , c. indolentia : Sid. Carm. 14 pr.
Indoloria,
Indolora,
Stupidus, carens dolore, in Supplemento Antiquarii.
Indoloræ enim primæ illæ protoplasti fuere deliciæ.