inesse

inesse [CL] 1 (expr. physical position) to be in or on (a place). b to be recorded in (a document). c to be visible, to show (on the face). 705 huic ‥ concilio ‥ me praesentem inesse condecet Wealdhere Ep. 22; reliquiae adlatae foris permanerent, tentorio ‥ supra carrum in quo inerant extenso Bede HE III 11 p. 148; ut queat ymnidicis semper inesse choris Ord. Vit. VIII 3 p. 289; asserebat ‥ se solum vacuo loculo sex argenteos imposuisse, nec fuisse in conscientia ejus aliud aliquid infuisse W. Cant. Mir. Thom. III 27; pharus ‥ super quem igne incenso designabant navigantibus portum inesse Osb. Glouc. Deriv. 213.  b his etiam libris inest caelestis origo Alcuin Carm. 69. 25; quoniam publice inest mulieres dotes suas habere in favorem affectionis matrimonii et ut iterum nubere possunt Fleta 340.  c vultui inesse Alex. Cant. Mir. 50 (v. exire 8f). 2 to comprise, be contained or subsumed (in), be part (of). si homo est in grammatico, non praedicatur cum eo simul de aliquo, sicut animal non praedicatur cum homine, quia inest in homine Anselm (Gram. 13) I 158; proprietates illius prioris rei composite insunt per illud prius et non aliunde, et ideo illi priori primo insunt Kilwardby OS 200; diapente bene concordat secundum suam speciem secundo G, ergo et primo et non e converso, quia si illud quod minus videtur inesse inest et illud quod magis et non e converso Garl. Mus. Mens. IX 19. 3 to exist, be present (in); b (w. perception, mental state, or emotion as subj., usu. w. dat.). si inquam haec, aliquis dicat ‘quae inconvenientia inest? ’ Anselm (Casus Diab. 23) I 270; cur et quomodo insit [peccatum in infantibus] non intelligitur Ib. (Orig. Pecc. 23) II 162; a moneo hec moneta ‥ eo quod moneat videntes ne quid insit falsum Osb. Glouc. Deriv. 352; Gir. GE II 23 (v. ineptia); M. Par. Maj. I 282 (v. 2 essentia 4c); Ockham Pol. III 89 (v. expropriatio); Wycl. Log. III 118 (v. denominativus 1).  b Albanus, cui ardens inerat devotio mentis Bede HE I 7; nil quoniam prisci sibi sensit inesse doloris Wulf. Swith. I 1276; cordi meo major quam referre possim letitia inesset Ord. Vit. VII 16 p. 247; nunc putabit aliquis qui que, qualia, ac quanta ei insunt bona per experientiam novit Ad. Scot QEC 5. 810A; c1327 inest precipue nostris affectibus ut ‥ novelle plantule exculte proficiant J. Mason Ep. 32 p. 215; Duns PW 140 (v. determinare 1a). 4 to belong to, be characteristic of (a person); b (of characteristic or quality) to inhere. illi ‥ inerat ‥ dicendi facultas Osb. V. Dunst. 34 (v. docibilis a); summae sapientiae inest scire et intelligere Anselm (Mon. 63) I 73; hocque Deo quod inest Deus est L. Durh. Dial. III 267; dicuntur ‥ proprietates quia personis [Trinitatis] proprie insunt Bart. Angl. I 4; nullum ‥ conceptum habemus de Deo per quem sufficienter possimus cognoscere concepta a nobis que necessario sibi insunt Duns Ord. III 24; Wycl. Ente 59 (v. doctrinabilitas).  b si ‥ illa natura composita est pluribus bonis, haec omnia, quae omni composito insunt, in illam incidere necesse est Anselm (Mon. 17) I 31; ostenditur quanta potentia in B. Cuthberti nominis reverentia inesse comprobatur R. Cold. Cuthb. 111; sanguis vero arteriarum inentis caloris et continentium beneficio semper digestissimus est Alf. Angl. Cor 11. 11; insunt enim corpori quedam operationes tantum ab anima, ut imaginatio, ratio, memoria Quaest. Salern. N 6; impossibile est quod multa principia activa et passiva insint uni corpori indivisibili T. Sutton Gen. & Corrupt. 83; tunc eleccio per graciam frustra fuisset. immo tunc duo opposita simul infuissent eidem Baconthorpe Post. Matth. 265; Wycl. Ver. III 124 (v. durative). 5 to be associated (with). consciencia semper inest racioni Wycl. Quaest. Log. 247 (v. electorium). 6 (inf. as sb., phil.) existence, inherence. deinde habita modalium ratione transit ad commixtiones que de necessario sunt aut contingenti cum his, que sunt de inesse J. Sal. Met. 918B; duo primi [modi] non faciunt propositionem modalem differentem ab enuntiacione de inesse (Shirwood) GLA III 14; ex illa [proposicione] de possibili non sequitur illa de inesse Ockham Quodl. 262; hec [racio] de inesse secundum eos est impossibilis Id. Pol. II 727; arguendo enim a proposicione tali de possibili ad unam de inesse Wycl. Ver. I 248; proposiciones modales in sensu composito convertuntur, sicut alie proposiciones in inesse, verbi gracia, ‘possibile est hominem esse animal; ergo possibile est animal esse hominem’ Lavenham 56.