inesco
inesco, to allure with bait, entice
ĭn-esco, āvi, ātum, 1, v. a.
- To allure with bait, to entice (syn.: prolecto, illicio; mostly post- Aug.).
- A Lit.: sicut muta animalia cibo inescantur, Petr. 140, 15; cf.: velut inescatam temeritatem ferocioris consulis, Liv. 22, 41, 5.—
- B Trop., to entice, deceive: homines, Ter. Ad. 220: specie parvi beneficii inescamur, Liv. 41, 23, 8: inescandae multitudinis causa, Vell. 2, 13.—
- II To fill with food, to satiate (only in part. perf. and in Ap.): gravi odore sulphuris inescatus, Ap. Met. 9, 24, 15; so id. ib. 7, 14, 8.
in-ēsco, āvī, ātum, āre, I) anködern, ankörnen, durch eine Lockspeise anlocken, a) eig.: animalia cibo inescantur, Petron. 140, 15. – b) übtr.: hominem, Sen.: homines, Ter.: inescare illicereque multitudinem, Vell.: nos caeci specie parvi beneficii inescamur, Liv.: rex Asiā et Europā quodam modo inescatus, Flor. – II) mit Speise usw. anfüllen, sättigen, largissimae cenae reliquiis inescati canes, Apul. met. 7, 14; liberalibus cenis inescatus, ibid. 10, 15: acerrimo gravique odore sulfuris inescatus atque obnubilatus, ibid. 9, 24: sellulariis quaestibus inescati, nachdem sie einmal den Magen gefüllt, Amm. 30, 4, 20.
See: inescare
inēscō, (15) āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 appâter, amorcer : Petr. 140, 15 || Liv. 22, 41, 5 || [fig.] amorcer, leurrer : Ter. Ad. 220 ; Liv. 41, 23, 8 ¶ 2 gorger de nourriture, rassasier : Apul. M. 7, 14 ; 10, 15.
- 1. (met aas) lokken, verlokken, meestal metaf.;
- 2. volproppen, verzadigen.
inēscō āvī, ātus, āre
- 1 in+esca, to allure with bait, entice: velut inescatam temeritatem consulis, L.—Fig., to entice, deceive: homines, T.: specie benefici inescamur, L.