inexcusatus
ĭn-excūsātus, a, um, adj.,
- not excused, Ambros. de Jac. et Vit. Beat. 2, 2, 1 init.
in-excūsātus, a, um, unentschuldigt, Ambros. de Iacob et vit. beat. 2, 2, 1 in.
lucide disputaverat coram ipso beatissimo Leone de Anglorum ~a omnigenis vel peregrinis vel civibus hospitalitate
ĭnexcūsātus, a, um, non excusé : Ambr. Jac. 2, 2, 5.