inexcusabiliter
inexcūsābiliter, Adv. (inexcusabilis), unablehnbar, unweigerlich, Eccl.
~iter merebitur supplicium qui prudenter, si voluisset, potuit vitare peccatum (Greg. Magn.)
crimen grave ~iter committunt et pro eo juste deiciuntur et in servitutem rediguntur
si esset ibi [sc. ] “auricalcum” esset versus ~iter vitiosusHor. Ars P. 202
omnes tum ligei homines ‥ contra fidelitatem suam in regem insurgentes ~iter in Dominum et ipsum regem suum deliquerant
manda eum nuntio ut quocunque statu sit, quando veniet ei nuntius, eodem ~iter ad te properet (Paternus 25)
cum ‥ ad exsolvendum Deo ‥ nocturnum ‥ officium ~iter obligemur
terminum ‥ prefigere vestrum est, quem iiij kal. Januarii volumus ~iter observari
ĭnexcūsābĭlĭtĕr, sans quʼon puisse se dérober : Avit. Ep. 3 ; S. Greg. Ep. 8, 23.