About Report a problem

Menu

infulgere

infulgere [LL] 1 to shine brightly, gleam; b (of brightly coloured thing) to be resplendent; c (fig.). W. Malm. GR IV 367 (v. ignis 4b); lux ‥ infulserat J. Worc. 43 (v. 1 dies 3a); nec lumen eis infulsit diu desideratum (T. Ely (Mir.) ) Lib. Eli. III 43.  b ille ‥ cui bis tinctus coccus divinitus infulserat Pass. Æthelb. 2.  c gratia ‥ qua ~ente ex servis peccati in filios justitiae adoptati sumus Alcuin Exeg. 1092; senis infulsit Paulinus laetus in orbe Kal. M. A. I 415; per ‥ Anselmum ‥ pax serena infulsit W. Malm. GP I 63; post tot anxietatum nubila serenarum promissionum ~ebant lumina Eul. Hist. III 56. 2 (trans.) to illuminate (fig.). quod injungitis suscipio ‥ malens viz. a cunctis videri ut sim infulsi sermonis quam auram solius dileccione obdurati vel obstructi oris. si quid infulsum defluit, ex nostra auctoritate sapiencium judicio carebit Sulcard f. 11r.

Saved

Recent