infullonicatus Save Lewis & Short Gaffiot 2016 Du Cange infullōnĭcātus, a, um, adj. [2. infullo], not fulled, ἄκναφος, Gloss. Philox. īnfullōnĭcātus, a, um, non foulé : Gloss. Phil. INFULLONICATUS, ἄκναφος. Gloss. Cyrilli et Lat. Gr. Sangerman. Rudis, impolitus.