ingenitus

in-gĕnĭtus, a, um, adj. [2. in],

• unbegotten: Deus, Arn. 1, 17.

in-gĕnĭtus, v. ingigno.

1. ingenitus, a, um (in u. gigno), ungezeugt, ungeboren, deus, Arnob. 1, 31: pater, Paul. Nol. carm. 1, 227 (Auct. class. ed. Mai 5, 379): Macedoniani spiritus sanctus, quem neque genitum neque ingenitum credimus, Consent. in Augustin. epist. 119, 1 extr.: quomodo possunt ingenitus et genitus esse unius naturae atque substantiae? Ambros. de incarn. domin. 7. § 79.

2. ingenitus, a, um, Partic. v. ingigno, w. s.

1 ingenitus [CL, p. ppl. of ingignere] , inborn, innate. illud veluti ~um quid et indelebile insipientiae pondus Gildas EB 1; naturaliter ~a edendi necessitas Aldh. VirgP 58; naturales et velut ~as ejus [sc. carnis] delectationes Bede Tab. 456D (v. 2 exsiccare 3); corpus perspicuis castum purgabat in undis / ingeniti fervore laris ne corruat ustum Frith. 566; ? 1075 cum ‥ perpauci sint qui verbis detrahentium ~a liberalitate contradicant ‥ Lanfr. Ep. 58 (37); habet hec generatio ~um vitium, ut nihil quod a modernis reperiatur putet esse recipiendum Adel. QN intr; persuadente ~i sanguinis nobilitate M. Par. Maj. V 432.

2 ingenitus [LL, 1 in+p. ppl. of gignere] 1 not born, existing from eternity: a (of God, esp. the Father); b (of divine attribute); c (of other). a ingenito dicatur gloria Patri / nec minus et genito promatur gloria Nato Aldh. CE 3. 83; si Spiritus Sanctus non est genitus, ait aliquis, procul dubio est ~us Abbo QG 21 (46); laus Patri sit ingenito [gl.: unacennedu] AS Hymns 45; solus vero amor utriusque [sc. Patris et Filii] nec genitus nec ~us, quia nec filius nec proles est, nec omnino non est ab alio Anselm (Mon. 56) I 68; in quorum una deitate cum unus generet ~us, alter generetur Ad. Scot Serm. 201C; consorsque spirant gaudium / ingenitus et genitus (Peckham) Anal. Hymn. L 594; [Thaletis] hec dicta feruntur, ut ait Laercius [Diog. Laert. I 35] ‥: antiquissimum encium est Deus, ~um enim W. Burley Vit. Phil. 8; ~um convenit Patri et repugnat Filio Ockham Quodl. 23.  b ‘~us’ significat habentem divinam naturam ut non communicatam per generacionem R. Marston QD 30; habeat in intellectu paterno noticiam ~am sibi adequatam quasi productam ex se Duns Ord. II 265.  c queritur inter majores an [anima] generata sit an ~a Alb. Lond. DG 6. 13; sic est forma eterna et ~a, sicut primum efficiens Bacon II 77; extra universum nichil est, ergo non potest generari, ergo est ~um Ib. VIII 13. 2 not yet born (of future generations). hec sunt pacis agenda que Ælfredus rex et Godrun rex ‥ constituerunt ‥ pro se ipsis et junioribus suis, progenitis et ~is (Quad.) GAS 127; ut ei non requiratur a genitis vel ~is, quicquid postea contingat (Leg. Hen. 70. 11) Ib. 588. 3 not having come to pass. hoc solo privatur Deus, ~a facere que facta sunt [Arist. Eth. Nic. 1139b] Duns Metaph. VI 2 p. 325; [Aristoteles] dicit Deum non posse de genitis facere ~a Ziz. 97.

3 ingenitus [app. a by-form of ingeniatus, cf. ingeniare] , devised, contrived (n. pl. of p. ppl. as sb.). a1307 in factura fornellorum et aliorum ~orum pro assagio de mina extracta KR Ac 260/19 m. 1.

1 ingĕnĭtus, a, um, part. de ingigno.

2 ingĕnĭtus, (13) a, um (in, priv.), incréé : P. Nol. Carm. 1, 227 [référence incohérente non retrouvée] ; Arn. 1, 31.

ingenitus , a, um. adj.
自然者。

Suggest a Translation
See an image

ingenitus adj.

• P. of ingigno, innate, inborn.