iniustus
iniustus, unreasonable, unsuitable, oppressive, excessive, improper, severe, burdensome
- I In gen., unsuitable, oppressive, excessive (rare): onus ( = immodicum), Cic. Or. 10, 35: faenus, Liv. 42, 5: injustis collatum viribus hostem, unequal, Stat. Th. 6, 774.—
- II In partic., unjust, wrongful: vir maleficus naturā et injustus, Cic. Tusc. 5, 20, 57; id. Fl. 38, 97: noverca, harsh, severe, Verg. E. 3, 33: homine imperito numquam quidquam injustius, Ter. Ad. 98: emori, ne aliquid faciat injustum, Lact. 5, 13, 15: Samnites Sidicinis injusta arma cum intulissent, Liv. 7, 29, 4: injusto carpere dente, with envious, malicious tooth, Ov. P. 3, 4, 73: mare, id. Am. 2, 11, 12: iracundia, Cic. de Or. 2, 50, 203: id quam injustum in patriam ... esset, non videbat, id. Off. 3, 21, 82: injustissima atque acerbissima incommoda, id. Fam. 5, 17, 1: injustaque regna tenebat, unjustly gotten, Ov. M. 5, 277.—Subst.: injustum, i, n., injustice: jura inventa metu injusti fateare necesse est, Hor. S. 1, 3, 111. — Adv.: injustē.
- 1 In gen., i. q. injuriā, wrongfully, unfairly: morbus non injuste terret, not without cause, Cels. 7, 3.—
- 2 In partic., unjustly: imperare alicui, Plaut. Capt. 2, 2, 58 (308): in aliquem dicere, id. Bacch. 3, 3, 59 (463): facis injuste si putas, etc., Cic. Fl. 17, 41; id. Off. 1, 7, 23; 3, 21, 84 al.: male et injuste facere, Nep. Them. 7 fin.—Sup.: injustissime, Sall. J. 85, 43.
- 1. onrechtvaardig, wederrechtelijk (v. personen en zaken) [rex; iracundia; bellum; regna onrechtmatig verkregen];
- 2. (metaf., v. zaken) hard, drukkend, zwaar, lastig [fascis; onus; fenus].
- with comp.and sup, unreasonable, unsuitable, oppressive, excessive, improper, severe, burdensome: iusta iniusta omnia obsequi, humor you in everything, T.: onus: fascis, V.: supplicia, S.: faenus, L.—Unjust, wrongful: noli tam esse iniustus: noverca, V.: arma, L.: iniusto carpere dente, envious, O.: quid autem hoc iniustius quam, etc.: rogatio iniustissima: iniustaque regna tenebat, usurped, O.—As substn.: Iura inventa metu iniusti, injustice, H.
-
…falso nominaretur. Nam uterque cum illo gravis inimicitias exercebat Piso oppugnatus in iudicio pecuniarum repetundarum propter cuiusdam Transpadani supplicium iniustum, Catulus ex petitione pontificatus odio incensus, quod extrema aetate, maxumis honoribus usus, ab adulescentulo Caesare victus…
Sallust, Catilina
-
…. at non sic Ithaci degressu mota Calypso desertis olim fleverat aequoribus multos illa dies incomptis maesta capillis sederat, iniusto multa locuta salo, et quamvis numquam post haec visura, dolebat illa tamen, longae conscia laetitiae nec sic…
Propertius, Elegies
-
…fama est, hinc cupio nomen carminis ire mei. me laudent doctae solum placuisse puellae, Pontice, et iniustas saepe tulisse minas me legat assidue post haec neglectus amator, et prosint illi cognita nostra mala. te quoque…
Propertius, Elegies
-
…equitibus Hispanis, quos in exercitu ductabat, iter faciens occisus est. Sunt, qui ita dicant imperia eius iniusta, superba, crudelia barbaros nequivisse pati ; alii autem equites illos, Cn. Pompei veteres fidosque clientis ,…
Sallust, Catilina
-
…, emittere in hominem et in reum, cum is non suo crimine sed multorum vitio sit in quoddam odium iniustum vocatus. itaque ego severitati tuae ita ut oportet respondere non audeo. erat enim meum deprecari vacationem adulescentiae veniamque…
Cicero, pro Caelio
-
…etiam deposco. vis absit, ferrum ac lapides removeantur, operae facessant, servitia sileant ; nemo erit tam iniustus qui me audierit, sit modo liber et civis, quin potius de praemiis meis quam de poena cogitandum putet…
Cicero, pro Flacco
-
…in agro vitam agenti opinio iustitiae necessaria est, eoque etiam magis, quod, eam si non habebunt, iniusti habebuntur, nullis praesidiis saepti multis afficientur iniuriis. Atque iis etiam, qui vendunt emunt, conducunt locant contrahendisque…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…timui, non servos, non arma, non vim quae fuisset igitur iusta causa restituendi mei, nisi fuisset iniusta eiciendi diem mihi, credo, dixerat, multam inrogarat, actionem perduellionis intenderat, et mihi videlicet in causa…
Cicero, pro Milone
-
…etenim qui ex errore imperitae multitudinis pendet, hic in magnis viris non est habendus. Facillime autem ad res iniustas impellitur, ut quisque altissimo animo est, gloriae cupiditate ; qui locus est sane lubricus, quod vix invenitur…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…velim quid cogites de exeundo de totaque re quid existimes. equidem ad paceni hortari non desino ; quae vel iniusta utilior est quam iustissimum bellum cum civibus. sed haec ut fors tulerit. Scr. Capuae v K .…
Cicero, Epistulae ad Atticum