About Report a problem

Menu

innubo

innubo, to marry into

Could not find innuptam in Logeion dictionaries.

innuptam Verb: perfect passive participle feminine accusative singular of innubo

innuptam Adjective: feminine accusative singular of innuptus

See innuptam in Morpho

in-nūbo, psi, ptum, 3, v. n., to marry into.
  • I Lit.: quae haud facile iis, in quibus nata erat, humiliora sineret ea, quae innupsisset, into which she had married, Liv. 1, 34, 4: nostris thalamis, Ov. M. 7, 856. —
  • II Transf., to pass over, Lucil. ap. Non. 125, 10.

Saved

Recent