irrequisitus
Could not find inrequisitus in Logeion dictionaries.
inrequisitus Adjective: masculine nominative singular of irrequisitus
irrĕquīsītus (inr-), a, um, adj. [2. in-requiro],
- unsought for (late Lat.), Sid. Ep. 9, 3.
ir-requīsītus, a, um (in u. requiro), unaufgesucht, Sidon. epist. 9, 3, 2. Greg. epist. 5, 21.
prior et monachi Dunolmenses clandestinam electionem nobis inconsultis et ~is facere presumpserunt(
possimus ‥ †irrequitis [? l. irrequisitis ] patribus abbatibus abbatias plures in unam conjungere
cum ‥ inhibitum fuisset ne ~o rege reeligerent, iidem nichilominus ‥ reelegerunt
nullus vicecomes ‥ terras vel libertates ‥ decani et capituli ‥ ipsis ~is ingrediatur
contra ipsas [sc. leges ] ‥ venire valeret, eciam summo pontifice ~o
~o ejusdem [sc. thesaurarii ] et capituli Eboracensis assensu
~a prelati sui licentia
cassatis ‥ electionibus ‥ ~o penitus ejus [sc. regis ] consilio
~a ‥ convenientia(v.
~o consensu cancellarii
irrĕquīsītus, a, um (in, requiro), non recherché : Sid. Ep. 9, 3.