irrestinctus
irrestinctus (inr-), a, um, adj. [2. inrestinguo],
- unextinguished: altaria, Sil. 3, 29.—Trop., of the feelings: ardor, Mart. Cap. 9, § 915.
ir-restīnctus, a, um (in u. restinguo), unausgelöscht, Sil. 3, 29. Mart. Cap. 9. § 915.
irrestīnctus, a, um (in, restinguo), non éteint : Sil. 3, 29 ; Capel. 9, 915.