irretio
irretio, to catch in a net, ensnare, entangle
irrētĭo (inr-), īvi or ĭi, ītum, 4, v. a. [1. in-rete], to catch in a net, to ensnare, entangle (syn.: illaqueo, implico; class.).
- I Lit.: quid ad illum, qui te captare vult, utrum tacentem irretiat te, an loquentem? Cic. Ac. 2, 29, 94: solum pluribus radicibus impeditum, et quasi irretitum, Col. 3, 11, 2. —
- II Transf., to embarrass, hinder (late Lat.): festinandi studio aliis irretientibus alios, Amm.19, 8, 3.—
- III Trop., to catch, entangle, ensnare: si laqueis, manicis, pedicis mens irretita est, Lucil. ap. Non. 350, 25: se erratis, Cic. Tusc. 5, 21, 62: aliquem corruptelarum illecebris, id. Cat. 1, 6, 13: homines judiciis iniquissimis, id. Vatin. 5, 12: cantiunculis irretitus, id. Fin. 5, 18, 49: Stoici disputationum suarum atque interrogationum laqueis te irretitum tenerent, id. de Or. 1, 10: loquacitas interrogationibus irretita, id. Vatin. 1, 2: aliquem sermonibus, Vulg. Isa. 8, 15: calumniis, Amm.15, 5, 32.
ir-rētio, īvī, ītum, īre (in u. *retio v. rete), wie im Netze fangen, verstricken, I) eig. u. bildl.: a) eig.: alqm, Cic. poët. u.a.: naves quasi irr., Gell. – b) bildl.: se erratis, Cic.: alqm illecebris corruptelarum, Cic.: coniugalibus vinculis irretiti sunt, Augustin. de civ. dei 1, 9, 2. p. 16, 1 D.2 – II) übtr., wie mit einem Netze überziehen, solum (von den Wurzeln des Weinstocks), Colum.: frons irretita capistro, Calp.
See: irretire
irrētĭō (13) (inr-), īvī ou ĭī, ītum, īre, tr., envelopper (prendre) dans un filet || [fig.] enlacer, embarrasser, envelopper : Cic. Ac. 2, 94 ; Tusc. 5, 62 ; Vat. 2 || enlacer, séduire : Cic. Fin. 5, 49 ; Cat. 1, 13.
- 1. in een net vangen;
- 2. (metaf.) vangen, strikken, verstrikken in [se erratis; alqm illecebris corruptelarum; alqm cantiunculis].
irretio , is, ivi vel ii, itum, ire. 4. (rete.)
入之網内。累。紊。— illecebris 諂媚而引誘。
Suggest a Translation
See an image
入之網内。累。紊。— illecebris 諂媚而引誘。
Suggest a Translation
See an image
inrētiō (irr-) īvī, ītus, īre
- 1 in+rete, to catch in a net, ensnare, entangle: beluam inretitam tenere.—Fig., to entrap, catch, entangle, ensnare, involve: tacentem te: alquem corruptelarum inlecebris: disputationum laqueis inretitus.