irreverens
irrĕvĕrens (inr-), entis, adj. [2. inrevereor],
- that does not show due respect or veneration, disrespectful, irreverent (post-Aug.).
- α With gen.: operis, Plin. Ep. 8, 21, 3.—
- β With dat.: matri, Spart. Carac. 2. —
- γ With in and acc.: in prophetam, Tert. adv. Marc. 2, 14.—
- δ Absol.: anima, Vulg. Sirach, 23, 6: non eris tam irreverens ut, etc., Symm. 8, 28.— Sup. absol.: quam sint nequissimi et irreverentissimi, Aug. Civ. Dei, 2, 2.—With erga: irreverentissimi erga deos vestros, Tert. ad Nat. 1, 10. — Adv.: irrĕvĕrenter, disrespectfully, irreverently: irreverenter et temere, Plin. Ep. 2, 14, 2: agere, id. ib. 6, 13, 2.
ir-reverēns, entis (in u. reverens), unehrerbietig, unbescheiden, gleichgültig gegen etwas, m. Genet., operis, Plin. ep. 8, 21, 3. – m. Dat., Spart. Carac. 2, 5: in alqm, Tert. adv. Marc. 2, 14. – Superl. absol., cum sint nequissimi et irreverentissimi, Augustin. de civ. dei 2, 2: irreverens est m. Infin., Tert. de or. 12.
ut ‥ rapacitates cum incendiis ~ti conatu agitarentur
ut ‥ ab ~ti populo debita veneratio ‥ exhibeatur
mors ‥ / non enim hominis personam accipit / tantum irreverens et ceca desipit
~tiores(v.
dicti ministri ~tes sunt circa sacramentum et ejus elevacionem
irrĕvĕrēns, (16) tis (in, reverens), irrespectueux, irrévérencieux : Plin. Min. Ep. 8, 21, 3 || irreverens est [avec lʼinf.] Tert. Or. 16, cʼest manquer au respect que de || -tissimus Aug. Civ. 2, 2.
Et quia per vagos et Inreverentes homines pax et tranquillitas regni perturbari solet, etc.Capit. Caroli C. cap. 4. ibid. pag. 640 :
Denique cum seditiones in regno nostro per homines Irreverentes cœperunt crebrescere, etc. Inrévéraument,Indecenter, in Lit. remiss. ann. 1400. ex Reg. 156. Chartoph. reg. ch. 18 :
Icellui curé estoit coustumier de dire la messe Inrévéraument et mal dévotement et bien souvent sans feu.Ab irreverentia vero,
Irrévérendernostri dixerunt, pro non revereri, Gall.
Ils auront desprisé et Irrévérendé nostre Seigneur Dieu, et ses commandemens trangressé.