About
Menu

irretire

irretire [CL] 1 to catch in a net or snare, to ensnare, entangle; b (fig.). ut avicula ~ita Gosc. Edith 287; catenarum nexibus teter ille jacet ~itus W. S. Alb. V. Alb. & Amphib. 8; omnes irreciunt Parcarum recia Walt. Wimb. Sim. 150.  b laqueus tibi tua vita, inretiris velis nolis Alch. Ep. 298; s1141 comes Gloecestrie ‥ non passus etiam ullo exprobrationis convitio illum [regem] ~iri [v. l. procindi] W. Malm. HN 489 p. 49; vos aliis cum exercitu vestro infestationibus ~iri estimant Ord. Vit. X 8 p. 40; si vinculo consuetudinis quis fuerit ~itus, in omnibus debilis inermis Ailr. Serm. 465A; nisi quia fallere volunt et ad viam veritatis pedes gradientium ~ire R. Melun Sent. I 42; 1183 Johannes filius E. et Alexander frater ejus ‥, qui fuerunt ~iti de servitute, quieti sunt per patriam Boldon Bk. 3; fluxe ferventisque juvente tam laqueis illectus quam stimulis ~itus Gir. TH III 52; in sacris magicis, que Didonem Virgilius, ut suo Aeneam ~iret amore, inducit facientem Alb. Lond. DG 9. 11; ad instar Johannis Baptiste mulieris laqueis ~itus V. II Off. 24. 2 to trap (with words). b to perplex. ut ipsum caucius ~iat Map NC V 4 f. 62v; statim apprehendens eum [taurum] deosculata est eum, et procaci vultu blandiebatur, ~ivit eum multis sermonibus, et blandiciis labiorum suorum pertraxit illum Latin Stories 3.  b s1416 ne paciens et benignus Deus tociens ex contempto judicio ~itus tandem ‥ se ‥ vindicet G. Hen. V 17. 3 a to implicate, involve (in wickedness, crime, or sim.; usu. pass.); b (act., w. crime as subj.). a qui beatum Loth in tenebris noctis multum laborantem ac renitentem suis flagitiis inretiri [vv. ll. inretire, interire] temptaverunt Bede Gen. 177; episcopi multis ~iti facinoribus Boso V. Pont. 356b; qui cogunt ad pravitatem hereticam pertinaciter defensare [? l. defensandam], sunt simili pertinacia ~iti Ockham Dial. 461; 1362 nullo ‥ crimine ~itus Lit. Cant. II 433; 1383 gravo crimine ‥ ~itus Ib. xxxii; s1424 judicaverunt eos reos mortis et crimine lese majestatis †erriticos [vv. ll.: irrititos, errititos] Plusc. 373; 1499 nec ullis criminibus irrititum monachum Reg. Aberbr. II 309.  b qui [sc. Pontius Pilatus] male judicat, male sentenciat / cum nullum facinus Jhesum irreciat Walt. Wimb. Carm. 573. 4 (w. de, super) to charge with (offence) or in connection with (occurrence) (cf. irrettare). 1255 clericum ‥ de morte hominis ~itum in prisona vestra detentum AncC 3/192; 1262 cum R. de H. capellanus Lincolniensis diocesis ~itus esset super crimine homicidii Cl 30; 1266 cum J. ‥ clericus ‥ irrititus esset super crimine furti ‥ Cl 272; 1300 ad recipiendum omnes clericos ‥ super criminibus furti, homicidii et ‥ aliis ~itos Reg. Carl. I 130; 1340 idem W. ‥ de eo quod ipse fratrem R. de K. commonachum ‥ usque ad mortem vulnerasse debuerat irrectitus RScot 580b; c1541 dominum W. T. ‥ super crudeli homicidio ‥ infamatum delatum et ~itum Form. S. Andr. II 152.

Saved

Recent