irretitus
irrētītus, Part., from irretio.
omnia ‥ sine ~u imaginationis distincte cognoscere
irrētītus, a, um, part. de irretio.
rectosistat, ad
rectumvocatus, quasi
Inrectatus. Leges Burgor. Scoticor. cap. 80. § 1 :
Si quis irretitus fuerit de aliquo malefacto, etc.Ubi Sckenæus, alias
rectatus, id est vocatus in jus ut rectum faciat. Flodoardus lib. 3. cap. 3 :
Quemdam Mancionem nonnullis criminibus Irretitum, etc.