inscie
inscĭē, adv., v. inscius fin.
īnsciē, Adv. (inscius), unwissend, aus Einfalt, Apul. de deo Socr. 3. Fronto ad M. Caes. 4, 3. p. 62, 12 N.
īnscĭē, avec ignorance : Apul. Socr. 3.
Apul. de Deo Socrat. Hos Deos plurimi, sed non rite, venerantur ; omnes, sed
Inscie, metuunt ; pauci, sed impie, diffitentur.