insciens
insciens, unknowing, without knowledge, unaware
in-scĭens, entis, adj., unknowing.
- I Without knowledge, unaware: si peccavi, insciens feci, Ter. Heaut. 632: nihil me insciente esse factum, without my knowing it, Cic. Fam. 5, 2, 3: saepe jam Plus insciens quis fecit quam prudens boni, Plaut. Capt. prol. 45; cf. sq.: me apsente atque insciente, id. Trin. 1, 2, 130 (168): utrum inscientem vultis contra foedera fecisse, an scientem? Cic. Balb. 5, 13.— With de and abl.: de eorum verbis, Plaut. Trin. 1, 2, 178 (216) al.—
- II Ignorant, stupid, silly: abi, sis, insciens, Ter. Phorm. 59. — Hence, adv.: inscĭenter, unknowingly, ignorantly, stupidly: facere, Cic. Top. 8, 32: tuba inflata, Liv. 25, 10, 4. — Sup.: interpretari, Hyg. Astr. 2, 12.
īn-sciēns, entis, unwissend, I) = wider Wissen (Ggstz. sciens), insciens prosilui, Plaut.: feci insciens, Ter.: me insciente, Plaut. u. Cic.: inscientibus cunctis, Liv.: certo scio te inscientem atque imprudentem dicere ac facere omnia, daß du alles wider Wissen u. Willen tust, Ter.: utrum inscientem vultis contra foedera fecisse an scientem? Cic. – II) = ungeschickt Ter. Phorm. 59.
deputo hanc lectionem ~ientibus puerulis
īnscĭēns, (12) tis, qui ignore : insciente me Cic. Fam. 5, 2, 3, à mon insu ; insciens feci Ter. Haut. 632, jʼai agi sans savoir || pris substt , ignorant, sot : Ter. Phorm. 59.
- 1. niet wetend, zonder het te weten; ➤ Caesare insciente zonder dat Caesar het wist; feci ~;
- 2. onverstandig, dwaas, onnozel.
īn-sciēns entis, adj.,
- unknowing, without knowledge, unaware: Insciens feci, T.: inscientibus ipsis, Cs.: utrum inscientem . . . fecisse, an scientem?: abi sis, insciens, simpleton, T.