insignis
insignis, distinguished by a mark, remarkable, noted, eminent, distinguished, prominent, extraordinary
BWL
you are ashamed to be prominent in my verses
a boy of remarkable beauty
Frieze-Dennison Vergil
Could not find insignissimi in Logeion dictionaries.
insignissimi Adjective: masculine nominative plural superlative, Adjective: masculine vocative plural superlative, Adjective: masculine genitive singular superlative, Adjective: neuter genitive singular superlative of insignis
- distinguished by a mark; remarkable, noted, eminent, distinguished, prominent, extraordinary (class.): insignes appellantur boves, qui in femine et in pede album habent, quasi insigniti, Paul. ex Fest. p. 114 Müll.: maculis insignis et albo, i. e. maculis albis, Verg. G. 3, 56: insigni eum veste adornavit, Liv. 1, 20, 2: officinae, Plin. 35, 12, 46, § 161: virtus, Cic. Lael. 27, 102: vis, id. N. D. 2, 31, 80; id. de Or. 2, 22, 90: ad deformitatem puer, id. Leg. 3, 8, 19: homo omnibus insignis notis turpitudinis, id. Rab. Perd. 9, 24: vir, illustrious, Tac. A. 11, 19: totā cantabitur urbe, i.e. notorious, Hor. S. 2, 1, 46: debilitate aliqua corporis, remarkable, Suet. Calig. 26: indignus genere et praeclaro nomine tantum Insignis, Juv. 8, 32: cujus studium insigne fuit erga me, Cic. Fin. 2, 22, 72: odium in aliquem, id. Att. 14, 13, B, 3: improbitas, id. de Or. 2, 58, 237: temeritas, id. Ac. 1, 12, 45: impudentia, id. Verr. 2, 4, 29, § 66: honorum pagina, glorious. Juv. 10, 57: magnificentia, Tac. A. 11, 1: jamdiu causam quaerebat senex, quamobrem insigne aliquid faceret his, i. e. of punishing them severely, Ter. Eun. 1001.—With gen.: libidinum, Tert. Pall. 4.—With inf.: insignis ventos anteire lacerto, Sil. 16, 561.— Sup.: spectaculum, Tert. Spect. 12: religio, id. Apol. 21.—Adv.: insignĭter, remarkably, extraordinarily, notably: amicos diligere, Cic. Part. 23, 80: pullus insigniter cristatus, Suet. Tib. 14: dimicare, Just. 33, 2: facere unum aliquid, Plin. Ep. 9, 29, 1: verba nove et insigniter dicta, Gell. 19, 7, 2.— Comp.: ornari, Nep. Ages. 3, 2.
II) subst., īnsīgne, is, n., das Kennzeichen, Abzeichen, A) im allg., Cic. u.a.: nocturnum, ein Nachtsignal, Liv.: insignia morbi, Hor.: insigne veri, ein Merkmal, Cic.: quod erat insigne (was ein Zeichen war, bedeutete, daß) eum... facere, Cic. – B) insbes.: 1) das Abzeichen, die Zierde, Auszeichnung der Magistrate usw., insigne, milit. Abzeichen, Plaut. Bacch. 70: insigne vestis latus clavus, Suet.: ins. galeae, Liv.: insigne inimicum umeris gerebat, vom Gürtel des Pallas, den Turnus als Schmuck trug, Verg. – bes. v. königl. Diadem, ins. regni, Aur. Vict.: regium capitis insigne, Curt.: u. bl. insigne regium, zB. capiti alcis imponere, Tac.: insigne regium, quod ille de capite suo abiecerat, reposuit, Cic.: u. bl. ins. capitis, zB. Sarmatiae rex insigni capitis decorus, Sen. – am Schiffe die Figur, die auf den Bug des Schiffes geschnitzt od. gemalt war u. die Person od. den Gegenstand vorstellte, nach dem das Schiff benannt war, das Wahrzeichen (griech. παράσημον), navis Alexandrina, cui erat insigne Castorum, Vulg. act. apost. 28, 11. – öfter Plur., insignia = die Abzeichen, Insignien, imperatoris, Caes.: sacerdotum, Liv.: regia, Cic.: triumphi, Tac.: militaria, der Offiziere (viell. am Helme), Caes. – übtr., insignia virtutis, gloriae, Auszeichnungen, Cic. – 2) die bei festlichen Gelegenheiten aufgestellten Prachtstücke, s. Cic. or. 134. – übtr., quasi verborum insignia, Glanzpunkte, Cic.: haec quae sunt orationis lumina et quodammodo insignia, Cic.; vgl. Jahn Cic. or. 135.
abbas habitu et vita monachi ~is
cujus ‥ supra memoratae familiae consensu et testimonio et roboratione ~is vexilli in hac pagina firmata consistit
nonne prestaret mori ‥ quam tam ~em contumeliam pati?
assiduitas potationis apud exteras nationes fecit Anglos ~es
quasi ‥ nature thesaurus, ubi ~ia et pretiosiora sui secreta reposuerit
Helias vates, quem tetra volumina regum / insignem memorant virtutum tenia fretum
parentibus regium nomen et ~e ferentibus
regnante glorioso rege Eadgaro, ~i et clementissimo, ‥ templum ‥ construxit
comites Haraldus et Elgarus, par ~e fortitudinis, non ita religionis
literarum scientia ~is
inter ~iores militum regis
Gallienus ~is medicus ‥ Pergamo genitus, Rome clarus habetur
vidit ~is [sc. Oswaldus ] obtutibus gaudium
- 1. onderscheiden, kenbaar, opvallend, in het oog vallend; versierd; ➤ Phoebus ~ crinibus; uxores auro et purpurā insignes; ad deformitatem ~ opvallend lelijk;
- 2. (metaf.) opvallend, buitengewoon, uitstekend, opmerkelijk (in positieve en negatieve zin) [virtus; titulus; periurium; impudentia; supplicium; improbitas; calamitas];
- 3. gebrandmerkt; ➤ homo omnibus notis turpitudinis ~;
- 4. eervol [corona als eerbewijs].
出等。顯出。非凡者。— ad deformitatem 甚醜看者。— genere et forma 家貴面美皆非凡。Insigne vitium 非凡之惡。
Suggest a Translation
See an image
- 1 in+signum, distinguished by a mark, remarkable, noted, eminent, distinguished, prominent, extraordinary: alae, V.: vestis, L.: insigniora monumenta, L.: virtus: vis: studium erga me: insignis totā cantabitur urbe, notorious, H.: calamitas, Cs.: honorum pagina, glorious, Iu.: insigne aliquid facere eis, i. e. make an example of, T.: maculus insignis et albo (i. e. maculis albis), V.: notis turpitudinis: praeclaro nomine, Iu.
-
…consulem interfecerat et eius exercitum sub iugum miserat. Ita sive casu sive consilio deorum immortalium quae pars civitatis Helvetiae insignem calamitatem populo Romano intulerat, ea princeps poenam persolvit. Qua in re Caesar non solum publicas, sed etiam…
Julius Caesar, Gallic War
-
…an ira mota magis dicti sibi criminis utraque caelo bracchia porrexit spectansque ad lumina solis per iubar hoc inquit radiis insigne coruscis, nate, tibi iuro, quod nos auditque videtque, hoc te, quem spectas, hoc te…
Ovid, Metamorphoses
-
…alter aere ciere viros, Martemque accendere cantu. Hectoris hic magni fuerat comes, Hectora circum et lituo pugnas insignis obibat et hasta postquam illum vita victor spoliavit Achilles, Dardanio Aeneae sese fortissimus heros addiderat socium, non inferiora…
Vergil, Aeneid
-
…Romae. Musa, mihi causas memora, quo numine laeso, quidve dolens, regina deum tot volvere casus insignem pietate virum, tot adire labores impulerit. Tantaene animis caelestibus irae Urbs antiqua fuit, Tyrii tenuere coloni ,…
Vergil, Aeneid
-
…non quia sola ornent, sed quod excellant. eadem ratio est horum quae sunt orationis lumina et quodam modo insignia cum aut duplicantur iteranturque verba aut leviter commutata ponuntur, aut ab eodem verbo ducitur saepius oratio aut in idem…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…inimicus. A quo admoniti diligentius et vigilantius caveamus Antonium. etenim Dolabella non ita multos secum habuit notos atque insignis latrones at videtis quos et quam multos habeat Antonius. primum Lucium fratrem quam facem, di immortales, quod…
Cicero, Philippicae
-
…est hoc Amicos tenes, quovis loco aptus est, dum semel ponatur iteratus aut continuatus numerum apertum et nimis insignem facit. his igitur tot commutationibus tamque variis si utemur, nec deprehendetur manifesto quid a nobis de industria fiat…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…isti vestri satellites modeste insolentiam suam continebunt. maiores nostri Capua magistratus, senatum, consilium commune, omnia denique insignia rei publicae sustulerunt, neque aliud quicquam in urbe nisi inane nomen Capuae reliquerunt, non crudelitate quid enim illis…
Cicero, de Lege Agraria
-
…, de legionibus, de Syria. quas statim cum recitavissem, cecidit Servilius, complures praeterea ; sunt enim insignes aliquot qui improbissime sentiunt. sed acerbissime tulit Servilius adsensum esse mihi de Planco. Magnum illud monstrum in re…
Cicero, Epistulae ad Brutum