About Report a problem

Menu

insolescere

insolescere [CL], insolēre 1 to be or become unfamiliar (with), unaccustomed (to something). in sinistra parte nolam ‥ quales bestiarum collo applicare solet antiquitas, ne in desuetione ~escant Found. Waltham 6. 2 to become proud, grow insolent; b (dep.); c (pr. ppl. as adj.) proud, haughty. si illud, inquam, te pigeat velut ~escentem ac delicatum paulatim masticare et ruminare Aldh. PR 142 (recte 143) p. 203; †701 (12c) diabolicae astu calliditatis insollescens CS 102; ut nec castigatione deficiat nec prosperitatibus ~escat Egb. Pont. 25; ? c1158 hujusmodi adversus apostolicam sedem ~escat audatia Arnulf Ep. 16; 1167 quam periculosa sit ista dilatio, per quam temeritas amplius ~escit J. Sal. Ep. 198 (213 p. 350).  b refert idem Odo quod monachi Turonensis ecclesie in tantum ~escebantur quod sotulares argenteos et zonas sericas portarent Spec. Laic. 60.  c ~escens, superbus, elatus Osb. Glouc. Deriv. 293. 3 to be or become immodest or shameless. to be wanton, ~ere, ~escere CathA.

Saved

Recent