inspuo
Could not find inspue in Logeion dictionaries.
inspue Verb: present active imperative 2nd singular of inspuo
in-spŭo, spŭi, 3, v. n. and a., to spit into or upon (post-Aug.).
- I Neutr.: alicui in frontem mediam, Sen. Ira, 3, 38: in faciem alicujus, id. Cons. ad Helv. 13.—
- II Act.: aliquid oculis jumentorum, Plin. 31, 9, 45, § 105; cf. id. 22, 21, 25, § 52.
īn-spuo, spuī, spūtum, ere, I) intr. in etwas hineinspucken od. -speien, in od. auf etw. spucken (speien), alci in frontem, Sen.: in faciem alcis, Sen.: si inspuisset (sc. in oculos), Suet. – II) tr.: 1) etw. anspucken (anspeien), os eius, Serv. Verg. Aen. 2, 247. – 2) etw. in etw. (hinein)spucken, sal oculis iumentorum inspuitur, Plin. 31, 105.
See: inspuere
īnspŭō, (14) ī, ūtum, ĕre, ¶ 1 intr., cracher sur, contre [avec in acc.] : Sen. Ira 3, 38, 1 ; Helv. 13 ¶ 2 tr., a) lancer avec la bouche : sal oculis jumentorum Plin. 31, 105, cracher du sel sur les yeux des bêtes de somme ; b) couvrir de crachats : Serv. En. 2, 247.