instauratio
instauratio, a renewing, repetition
instaurātĭo, ōnis, f. [instauro],
- a renewing, renewal, repetition: ludorum, Auct. Har. Resp. 11; Liv. 2, 36: templorum, restoration, Eum. Pan. ad Const. 20: pugnae, Gell. 15, 18, 2: causae, Paul Sent. 5, 5, a. 10.
īnstaurātio, ōnis, f. (instauro), I) die Erneuerung, Wiederholung, a) einer Festlichkeit, sacrorum, Liv. 5, 52, 9. Val. Max. 1, 7, 4: ludorum, Cic. de har. resp. 23. – b) einer Tätigkeit, pugnae, Gell. 15, 18, 2. – c) eines Ausdruckes, valet haec repetitio instauratioque eiusdem rei sub alio nomine, in ›manubiis‹ et in ›praeda‹? Gell. 13, 25 (24), 9. – II) die Wiederherstellung, Jn-Stand-Setzung, Ausbesserung, armorum, Veget. mil. 3, 25. p. 120, 3 L.2: huius operis, Eumen. pan. pro rest. schol. 4, 1: refectio operum publicorum et templorum inst., Eumen. pan. Constant. 21, 2: inst. templi, Vulg. 4. regg. 12, 7: domus dei, Vulg. 2. paral. 24, 27.
o dulcedo ‥ cujus plena satietas desiderii novi jugis ~o est
contigit ‥ eos ‥ conloquium habuisse de ~one urbis Lundonie
sine expedicione et pontis arcisve ~ione
in ipso prae omnibus regibus virtus maxima erat ~one belli
R. dedit conventui ad ~onem de Hagn’ xiv vaccas
facta ‥ ordinacione pro ~one et custodia dicte ville
pro xv dentriculis emptis pro ~one de lez Poundz, apud le Westorchard, ij s. vj d.
cum illa instauracione cum qua Willelmus de Arch’ eam de me habuit(
possessiones episcopatus et ~ones demoliendo
preter maneriorum ecclesie Cantuariensis ~ones
īnstaurātĭō, (14) ōnis, f. (instauro), ¶ 1 reconstruction, réparation : Paneg. 148, 6 ¶ 2 [fig.] renouvellement, reprise : Cic. Har. 23 ; Liv. 2, 36, 1 ; 5, 52, 9 ; Gell. 15, 18, 2.
īnstaurātiō ōnis, f
- instauro, a renewing, repetition: ludorum: ludi ex instauratione paran tur, L.