instanter
instanter, earnestly, pressingly
Could not find instanterque in Logeion dictionaries.
instanterque Adverb of instanter
instanter, adv., v. insto fin.
īnstanter, Adv. (instans), mit großer Heftigkeit, leidenschaftlich, dringend, dicere, Quint.: pronuntiare, Plin. ep.: petere, Plin. ep. – instantius concurrere, Tac., flagitare, Suet.: acrius et instantius ›si frater‹, inquit, ›tuus etc.‹, Plin. ep. – instantissime compellere, Apul.: desiderare in senatu instantissime, ut etc., Gell.: praeclaris studiis instantissime deditus, Aur. Vict.
ut ‥ contra quoslibet adversarios ‥ ~issime defendatis(
~ius obsecrans
deinde per caritativas epistolas rogavit, et ~er ‥ requisivit, quatenus ab hujusmodi molestationibus desisteret
quemdam ‥ cum uno baculo ‥ percussit, imponendo ei plagam mortalem ex qua ‥ obiit. unde ~er, ~ius, et ~issime petiit immunitatem
litteras dimissorias ‥ ~er, ~ius, et ~issime michi dari ‥ peto
cum velitis ‥ votum peregrinationis vestre ~er executioni dare
ad hoc legatus consensit, volens ~er hoc fieri, indigne ferens, quod non statim suscepta fuit oblatio
dum nos ad transitum ~er pararemus
ipsum A. in pectus suum usque ad cor ‥ felonice percussit, unde idem A. ~er obiit
~er respondere nequit
in comitatu predicto adtunc et ibidem ~er obiit
īnstantĕr (13) (instans), dʼune manière pressante, avec insistance : Quint. 9, 3, 30 ; Plin. Min. Ep. 5, 19, 6 || -tius Tac. Ann. 6, 35 ; -tissime Gell. 4, 18.
īnstanter
adv.,
- earnestly, pressingly.—Only comp: instantius concurrere, Ta.