instructe
instructe, with great preparation
instructē, adv., v. instruo fin.
īnstrūctē, Adv. im Compar. (instructus), mit großen Zurüstungen, ludos opulentius instructiusque (mit größeren Zurüstungen) quam priores reges fecit, Liv. 1, 35, 7. – ➳ Apul. apol. 34 liest Helm ut denuo instructus accuses.
consultius et ~ius ad insultum procedentes
loricatorum multitudinem ‥ argumentose ac ~issime secundum militarem disciplinam collocavit
Lanfrancus ‥ virum Domini coram omni populo hoc modo alloqui ~ius voluit
īnstrūctē (16) [inus.] (instructus), avec apprêt : -tius Liv. 1, 35, 7.
Liv. 1. 35. Ludos opulentius
Instructius
Apul. Apolog. Instructiusaccusare.
instructe
adv.,
- with great preparation.— Only comp: ludos instructius facere, L.