instrepo
instrepo, to resound, rattle, creak
in-strĕpo, ŭi, ĭtum, 3, v. n.,
- to make a noise anywhere; to sound, resound, rattle, clatter, creak (mostly poet. and post-class.): sub pondere faginus axis Instrepat, * Verg. G. 3, 172: dentibus, to gnash, Claud. Cons. Mall. Theod. 222.—With a Gr. acc., to make resound, to utter: lamentabiles questus, Ap. Met. 2, 27, 17 (but in Liv. 4, 43 fin., the correct read. is increparet).
īn-strepo, puī, pitum, ere, ertönen, ächzen, knirschen, knarren, sub pondere axis instrepat, Verg. georg. 3, 173: non dentibus umquam instrepis horrendum, Claud. Mall. Theod. cons. 223: mit Acc. = ertönen lassen, lamentabiles questus, Apul. met. 2, 27.
īnstrĕpō, (16) ŭī, ĭtum, ĕre, ¶ 1 intr., faire du bruit ; crier, grincer [en parl. dʼun essieu] : Virg. G. 3, 172 || dentibus Claud. Cons. Theod. 222, grincer des dents ¶ 2 tr., faire retentir [des plaintes] : Apul. M. 2, 27.
īn-strepō uī, itus, ere,
- to resound, rattle, creak: sub pondere faginus axis Instrepat, V.