instrenuus
instrenuus, sluggish, spiritless
in-strēnŭus, a, um, adj.,
- not brisk, inactive, sluggish, spiritless (poet. and in post-Aug. prose): homo, Plaut. Most. 1, 2, 23 (106): animus, Ter. Heaut. 120: dux, Suet. Vesp. 4. — Adv.: instrēnŭē, without spirit: non instrenue moriens, Just. 17, 2, 1.
īn-strēnuus, a, um, nicht betriebsam, nichts unternehmend, lässig, homo, Plaut. most. 106: animus non instr., Ter. heaut. 120. – v. Kriegern = unentschlossen, feig, non instr. dux, mutiger, Suet. Vesp. 4, 5.
officii sui non ~us executor accessit
illorum ~i et imbecilles successores
vir in commisso fidelis, in agendis omnibus strenuus [v. l. instrenuus ]
īnstrēnŭus, (16) a, um, nonchalant, mou : Pl. Most. 106 ; Ter. Haut. 120 || qui est sans courage : Suet. Vesp. 4.
- 1. (kom.) niet ondernemend, traag;
- 2. (Suet.) besluiteloos, laf; ➤ non ~ dux moedig.
īn-strēnuus
adj.,
- sluggish, spiritless: animus, T.