instringo
instringo, to bind, fasten
in-stringo, nxi, ictum, 3, v. a.
- To bind, girdle, fasten, chain (rare; not anteAug.): aliquem vinculis, Quint. Decl. 5, 16: adhuc feralibus amiculis instrictus, Ap. Met. 10, 12, 11.—Absol., Isid. 19, 10, 1.—
- II Of a weapon, to draw, brandish, employ in attack: nam si gladium instrinxit, quid dubium est quin occidendi animo percusserit? Mos. et Rom. Leg. Coll. 1, 6, 3.—
- III Trop., to stimulate, incite: divino spiritu instrictus, Liv. 5, 15, 10 Drak. N. cr.; so, uxor dolore, Ap. Met. 8, 22, 10; 9, 18, 4 (Hild., instinctus); haec admonitio Tauri non modo non repressit, sed instrinxit etiam nos ad elegantiam Graecae orationis affectandam, Gell. 17, 20, 7 Hertz.
īn-stringo, strīnxī, strictum, ere, I) straff anziehen zusammenziehen, 1) im allg., Isid. orig. 19, 10, 1. – 2) prägn., binden, umbinden, alqm vinculis, Ps. Quint. decl. 5, 16: adhuc feralibus amiculis instrictus, Apul. met. 10, 12: instricta fides gemmis, eingefaßt mit E., Ov. met. 11, 167 M. u. R. (Korn distincta). – II) übtr., anreizen, non modo non repressit, sed instrinxit etiam nos ad elegantiam Graecae orationis verbis Latinis adfectandam, Gell. 17, 20, 7: quo dolore paelicatus uxor eius instricta, Apul. met. 8, 22.
īnstringō, strīnxī, strictum, ĕre, tr., ¶ 1 lier : Ps. Quint. Decl. 5, 16 || [abst ] faire adhérer, lier [maçonnerie] : Isid. Orig. 19, 10, 1 || [fig.] assujettir : Ov. *M. 11, 167 ¶ 2 stimuler, inciter : Gell. 17, 20, 7 ; Apul. M. 8, 22.
- 1. (postklass.) binden;
- 2. (Ov.) bezetten met; ➤ instricta fides (luit) gemmis;
- 3. (postklass.) (metaf.) stimuleren.
instringo —, ictus, ere,
- to bind, fasten.— —Only P. pass.: Instricta fides gemmis, inlaid, O.