interemptus
intĕremptus (-emt-), a, um, Part., from interimo.
interemptus, ūs, m. (interimo), die Ermordung, causa interemptus exstitit, Lact. Plac. narr. fab. lib. 11 extr. (p. 271 M.).
1 intĕrēmptus ou intĕremtus, a, um, part. de interimo.
2 intĕrēmptŭs, ūs, m. , meurtre : Ps. Lact. Plac. Narr. p. 695, 15.
interēmptus (-ēmt-)
- P. of interimo.