intereo
intereo, to go among, be lost
they believe that souls do not die, but pass over to others
- I Lit.: ut interit magnitudine maris stilla muriae, becomes lost in it, Cic. Fin. 3, 14, 45: saxa venis, become lost among them, mingle with them, Sever. Aetn. 450. —
- II Trop., to perish, to go to ruin or decay, to die: non intellego, quomodo, calore exstincto, corpora intereant, Cic. N. D. 3, 14: omnia fato Interitura gravi, Ov. M. 2, 305: segetes, Verg. G. 1, 152: salus urbis, Cic. Verr. 2, 3, 55: litterae, id. Att. 1, 13: pecunia, Nep. Them. 2: interit ira morā, ceases, Ov. A. A. 1, 374: possessio, Dig. 41, 2, 44.—
- B To be ruined, mostly in first pers. perf.: interii, I am ruined, undone: hei mihi disperii! ... interii, perii, Plaut. Most. 4, 3, 36 (1028): omnibus exitiis interii, id. Bacch. 5, 17 (1103): interii! cur mihi id non dixti? Ter. Hec. 322: qui per virtutem peritat, non interit, Plaut. Capt. 3, 5, 32 (690).— Hence, intĕrĭtus, a, um, Part., perished, destroyed (ante- and post-class.): multis utrinque interitis, Claud. Quadrig. ap. Prisc. p. 869 P.; Sid. Ep. 2, 10.
➳ part. interitus, a, um, détruit : Quadr. Ann. 96 d. Prisc. Gramm. 9, 49 ; Sid. Ep. 2, 10 || formes sync. interissent, interisse Cic. Div. 2, 20 ; 1, 119.
- 1. te gronde gaan, ondergaan, omkomen, verloren gaan; ➤ naves naufragio intereunt; res publica interit; vita morbo interitura vergankelijk;
- 2. verdwijnen, ophouden te bestaan; vergeten worden; ➤ luna, aetas interit; ignis interit gaat uit; sacra intereunt raken in onbruik.
死亡。失路。Corpora intereunt 諸身死。Tabulae, incenso tabulario, omnes interierunt 陳案既燒案卷同亡。Commeatus insidiis latronum interiere 糧食經倒謀全失。Nihil est valentius a quo ratio perfecta intereat 無若此更能滅理者。
Suggest a Translation
See an image
- (perf.interīsse, C.), to go among, be lost: ut interit magnitudine maris stilla muriae.—Fig., to perish, go to ruin, decay, die: pauci interiere, S.: statuae intereunt tempestate: tormentorum usum spatio propinquitatis interire, be destroyed, Cs.: fame, Cs.: omnia fato Interitura, O.: pecunia, N.: Ne genus intereat, become extinct, O.: Novaeque pergunt interire lunae, H.: Interii! cur id non dixti?I am ruined! T.
-
…deduxerit, illud profecto perficiam quod in tanto et tam insidioso bello vix optandum videtur, ut neque bonus quisquam intereat paucorumque poena vos omnes salvi esse possitis. quae quidem ego neque mea prudentia neque humanis consiliis fretus polliceor vobis…
Cicero, in Catilinam
-
…poenas in morte timendum. ignoratur enim quae sit natura animai, nata sit an contra nascentibus insinuetur et simul intereat nobiscum morte dirempta an tenebras Orci visat vastasque lacunas an pecudes alias divinitus insinuet se, Ennius ut noster cecinit…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…magni bello domiti, nationes ferae et populi ingentes vi subacti, Carthago, aemula imperi Romani, ab stirpe interiit, cuncta maria terraeque patebant, saevire fortuna ac miscere omnia coepit. Qui labores, pericula, dubias atque…
Sallust, Catilina
-
…ut omnes medici diffiderent ; ei visum in quiete egregia facie iuvenem dicere fore ut perbrevi convalesceret, paucisque diebus interiturum Alexandrum tyrannum, ipsum autem Eudemum quinquennio post domum esse rediturum. atque ita quidem prima statim scribit Aristoteles consecuta…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…Caesare cor non fuisse ; id quia non potuerit accidere ut sine corde victima illa viveret, iudicandum esse tum interisse cor cum immolaretur. qui fit, ut alterum intellegas, sine corde non potuisse bovem vivere, alterum non…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…Romani iam ad nos interficiendos concurrant Proinde, si quid in nobis animi est, persequamur eorum mortem qui indignissime interierunt, atque hos latrones interficiamus. Ostendit cives Romanos, qui eius praesidi fiducia una erant magnum numerum frumenti commeatusque…
Julius Caesar, Gallic War
-
…videtur quid vos in iudicando spectare oporteret. nam qui non poenam confessioni, sed defensionem dedit, is causam interitus quaerendam, non interitum putavit. iam illud ipse dicet profecto quod sua sponte fecit, Publione Clodio tribuendum putarit…
Cicero, pro Milone
-
…neminem hoc interim spatio conclave illud, ubi epularetur Scopas, concidisse ; ea ruina ipsum cum cognatis oppressum suis interisse quos cum humare vellent sui neque possent obtritos internoscere ullo modo, Simonides dicitur ex eo, quod meminisset quo…
Cicero, de Oratore
-
…, tamen aut invidiae aut odi non dissimilis offensio ; item timor incutitur aut ex ipsorum periculis aut ex communibus interior est ille proprius ; sed hic quoque communis ad eandem similitudinem est perducendus. Par atque una ratio est spei…
Cicero, de Oratore
-
…in somnis ei, qui erat in hospitio, illum alterum orare, ut subveniret, quod sibi a caupone interitus pararetur ; eum primo perterritum somnio surrexisse ; dein cum se collegisset idque visum pro nihilo habendum esse duxisset ,…
M. Tullius Cicero, De Divinatione