interrogo
interrogo, to ask, question, inquire, interrogate; sue, bring to court
BWL
she was asked on what day she had been born
- I In gen.: hoc quod te interrogo, responde, Plaut. Merc. 1, 2, 70 (180): pusionem quendam interrogat Socrates quaedam, Cic. Tusc. 1, 34, 57: aliquem de aliqua re, id. Part. 1, 2; id. Vatin. 5, 13: interrogas me, num, id. Cat. 1, 5, 13.—Pass.: tunc sententiae interrogari coeptae, judgments or votes to be taken; esp., in the Senate: interrogare sententias, Suet. Caes. 21 fin.; Liv. 45, 25: ad haec, quae interrogatus es, responde, id. 8, 32: testimonium interrogatus miles, Suet. Tib. 71: illa interrogavit illam: Qui scis? etc., Plaut. Ep. 2, 2, 65 (245): Clodius interrogabat suos, quis esset, qui, etc., Cic. Q. Fr. 2, 3, 2; Suet. Vesp. 23; id. Aug. 54: illud interrogo, I put this question, Liv. 8, 32: nil plus interrogo, I have no more to ask, Juv. 10, 72.—
- II In partic.
- A To interrogate judicially, to examine; to go to law with, bring an action against, sue: testes in reos, Plin. Ep. 1, 5: bene testem, to cross-question a witness in such a manner as to make him contradict himself, Cic. Fl. 10, 22: legibus interrogari, Liv. 38, 50; 45, 47, 3: quis me umquam ulla lege interrogavit? Cic. Dom. 29, 77: consules legibus ambitūs interrogati, Sall. C. 18, 2; 31, 4: pepigerat Pallas, ne cujus facti in praeteritum interrogaretur, Tac. A. 13, 14: damnatus Priscus repetundarum, Bithynis interrogantibus, id. ib. 14, 46; 16, 21; Vell. 2, 13, 2. —
- B To argue, reason syllogistically: Posidonius sic interrogandum ait: Quae neque magnitudinem animo dant, nec securitatem, non sunt bona: divitiae nihil horum faciunt: ergo non sunt bona, Sen. Ep. 87, 31.—
- C In gram.: interrogandi casus, the genitive, Gell. 20, 6, 8; Nigid. ap. Gell. 13, 25, 3.—
- III Trop.: si versum pangis, etc., aurem tuam interroga, quo quid loco conveniat dicere, consult, Prob. Val. ap. Gell. 13, 21, 1 sq. — Hence, interrŏganter, adv., interrogatively (eccl. Lat.), Aug. in Job, 34.
- 1. vragen (over, naar: de; acc.; afh. vr.); ➤ interrogatus de itinere; interrogatus sententiam; quod cum interrogatus Socrates esset (Cic.); cum interrogaretur quid sentiret (Cic.);
- 2. raadplegen; ➤ avium voces volatūsque ~ (Tac.);
- 3. (jur. t.t.) (a) verhoren, ondervragen [testem]; (b) aanklagen (m. en zonder lege, legibus; wegens: gen.) [repetundarum wegens uitbuiting]; ➤ designati consules legibus ambitūs interrogati (Sall.); (c) stipuleren, een beding maken;
- 4. (filos. t.t.) een syllogisme vormen, redeneren.
問。告狀。— eum de furto 問彼偷事。Interrogo te an vel num sit verum 我問是非也。Fuit interrogatus repetundarum 吿其索民。
Suggest a Translation
See an image
- to ask, question, inquire, interrogate: recte, T.: interrogandi facultas: testem: illud, put this question, L.: nil plus, have no more to ask, Iu.: quendam quaedam geometrica: interrogans, solerentne, etc., Cs.: interrogas me, num, etc.: interrogatus, quid sentires: tunc sententiae interrogari coeptae, L.—To interrogate judicially, examine, go to law with, sue: bene testem, cross-examine: legibus interrogari, L.: consules legibus ambitūs interrogati, S.: Capitonem repetundarum (i. e. reum facere), Ta.—P. n. as subst: ad interrogata respondere, to inquiries.
-
…, Catilina num dubitas id me imperante facere quod iam tua sponte faciebas exire ex urbe iubet consul hostem. interrogas me, num in exsilium non iubeo, sed, si me consulis, suadeo. quid est enim ,…
Cicero, in Catilinam
-
…. L. Tullo et M. Lepido consulibus P. Autronius et P. Sulla designati consules legibus ambitus interrogati poenas dederant. Post paulo Catilina pecuniarum repetundarum reus prohibitus erat consulatum petere, quod intra legitumos dies profiteri nequiverat…
Sallust, Catilina
-
…omissis sibi patriaeque diffidere. At Catilinae crudelis animus eadem illa movebat, tametsi praesidia parabantur et ipse lege Plautia interrogatus erat ab L. Paulo. Postremo dissimulandi causa aut sui expurgandi, sicut iurgio lacessitus foret, in senatum…
Sallust, Catilina
-
…cum legatis introducit ; Flaccum praetorem scrinium cum litteris, quas a legatis acceperat, eodem adferre iubet. Volturcius interrogatus de itinere, de litteris, postremo quid aut qua de causa consili habuisset, primo fingere alia, dissimulare…
Sallust, Catilina
-
…Producit servos, quos in pabulatione paucis ante diebus exceperat et fame vinculisque excruciaverat. Hi iam ante edocti quae interrogati pronuntiarent, milites se esse legionarios dicunt ; fame et inopia adductos clam ex castris exisse, si quid frumenti…
Julius Caesar, Gallic War
-
…aliquid, definiat ; ut se ipse revocet ; ut quod dixit iteret ; ut argumentum ratione concludat ; ut interrogando urgeat ; ut rursus quasi ad interrogata sibi ipse respondeat ; ut contra ac dicat accipi et sentiri velit ;…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…productos ostentationis, ut videbatur, causa, quo maior perfugae fides haberetur, commilitones appellans et magna verborum contumelia interrogans, solerentne veterani milites fugere, in omnium conspectu interfecit. His rebus tantum fiduciae ac spiritus Pompeianis accessit ,…
Julius Caesar, Civil War
-
…, eoque magis si locus is quo ferentur equi praeceps erit. sic me inquit ante sustineo nec diutius captiose interroganti respondeo. Si habes quod liqueat neque respondes, superbe ; si non habes, ne tu quidem percipis .…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…est quod ipse suspicatur. invidisti ingenio subscriptoris tui ; quod ornabat facile locum quem prehenderat, et acute testis interrogabat aut. .. fortasse fecisset ut tu ex populi sermone excideres, idcirco Decianum usque ad coronam applicavisti .…
Cicero, pro Flacco
-
…revocet ; ut quod dixit iteret ; ut argumentum ratione concludat ; ut interrogando urgeat ; ut rursus quasi ad interrogata sibi ipse respondeat ; ut contra ac dicat accipi et sentiri velit ; ut addubitet ecquid potius aut quo modo…
M. Tullius Cicero, Orator